วันพฤหัสบดีที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

ญาณสติ #๔ ชดใช้ด้วยชีวิต









              
ตอนนั้นทางไปบ้านพักช่วงหนึ่งยังไม่ได้ราดยาง
มีเม็ดหินกรวดทรายเล็กๆสีขาว
เป็นที่ชื่นชอบของเหล่าบรรดานกเขามาคุ้ยเขี่ยกิน
มีทั้งนกเขาใหญ่นกเขาไฟ
บางครั้งเป็นฝูงเกือบสิบตัว
นกพวกนี้เชื่องมาก
เพราะไม่มีใครไปทำร้ายรบกวน
โดยเฉพาะนกเขาไฟ
คนโบราณห้ามเอาเข้าบ้าน
ชื่อไม่เป็นมงคล
กลัวไฟไหม้บ้าน
เสียงขันก็ไม่เพราะ
นกพวกนี้มักจับคู่กันเกาะอยู่ตามสายไฟ
มีอยู่คู่หนึ่งทำรังอยู่บนต้นมะขามข้างบ้าน
ตัวผู้เกาะอยู่บนปลายเสาทีวี
ร้องขันอยู่ตลอดเวลา
ส่วนตัวเมียกกไข่
ช่วงวันหยุดตอนบ่าย
เรานอนเล่นพักผ่อนอยู่บนบ้าน
ทันใดนั้นเสียงปืนดังเปรี้ยง
ได้ยินเสียงของตกลงบนหลังคา
แล้วหล่นลงพื้น
เรารีบลงไปดู
โถ นกเขาไฟตัวผู้นั่นเอง
ยังอุ่นอยู่เลย
หน้าอกเนื้อเน่น
เราน้ำตาแทบร่วง
แล้วเจ้าของปืนก็เดินเข้ามาหาเหยื่อ
เรา “ไปยิงมันทำไม ตัวเมียกำลังกกไข่อยู่บนต้นมะขาม”
หล่อเล็ก “ขอโทษครับ ผมไม่ทราบว่าเป็นบ้านของอาจารย์”
เรา “บ้านใครก็เหมือนกัน”
หล่อเล็กสอนอยู่โรงเรียนมัธยมในเมือง
หล่อใหญ่พี่ชายสอนอยู่ที่วิทยาลัย
สามปีต่อมา
เพื่อนท้ายซอยเดินออกมารอรถโกร่ง
เรา “ไปงานศพใครเหรอ”
เพื่อน “ อ๋อ งานศพหล่อเล็กค่ะ”
เรา “ อ้าว เป็นอะไรไป”
แล้วเธอก็เล่าว่า หล่อเล็กทาสีโรงฝึกงาน
ซึ่งเป็นเรือนโครงไม้หลังคากระเบื้องลอน
ไม้คานเคยทาสีมาก่อน แต่สีหมอง
เหตุที่พัง
เพราะไม้คานเหล่านั้น
ปลวกกัดกินไส้ในเหลือแต่แก่นไม้
ที่มีสีหุ้มอยู่
จึงมองไม่เห็นร่องรอยของปลวก
แก่นไม้ที่พังลงมาหักเป็นท่อน
มีเสี้ยนปลายแหลม
เสียบอกเขา
***
ส.แก่น
๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

วันพุธที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

ญาณสติ #๒ ชาตินี้เองฟันข้า












                     
น้าผันเป็นน้องชายของแม่
บ้านเราอยู่เชิงเขา
ในจังหวัดปราจีนบุรี
ต่างก็มีที่นาติดกันบริเวณเขิงเขา
โดยใช้น้ำจากบนเขามาทำนา
นาของน้าผันแกขุดคันนาทำร่องน้ำ
แล้วปลูกทับขนำริมคันนาที่น้ำไหลผ่าน
น้ำจากเขาใสไหลเย็นตลอดปี
ในช่วงข้าวกำลังจะสุก
น้าผันต้องไปเฝ้านาตอนกลางคืน
ไม่ให้หมูเถื่อนมากินข้าวในนา
เย็นวันหนึ่ง
ขณะที่น้าผันกำลังเดินบนคันนาริมคูน้ำ
จวนจะถึงทับขนำ
งูเห่าถกคอชูแผ่แม่เบี้ยขู่ฟ่อๆ
กำลังจะฉกแก
ด้วยความไวแกจึงใช้มีดพร้าฟันฉับ
งูเห่าขาดสองท่อน
ท่อนหัวกระโจนเผลวลงคูน้ำ
เลือดกระเซ็นแดงฉานในคูน้ำ
ส่วนท่อนหางดิ้นกระแด่วๆอยู่ตรงทางเดิน
แกเอามีดพร้าถางหญ้าหาในคูน้ำ
แต่ไม่เจอ
จึงไปนอนบนทับขนำ
รุ่งเช้า
ที่เสาทับขนำ
งูเห่าท่อนหัวนอนตายอยู่ที่โคนเสา
รอยเลือดกระจายไปรอบเสา
มันเลื้อยปีนขึ้นเสาไม่ได้
เพราะท่อนหัวยาวไม่พอ
ที่จะพันได้รอบเสา

ส.แก่น
๒๕  สิงหาคม  ๒๕๕๘
****

ญาณสติ #๓ ข้าทำอะไรเอง








หนุ่มปานกับภรรยาและลูกชายสองขวบ
อาศัยอยู่ตำบลคลองสะแกงาม
ริมทะเลโคลนไม้พังกาขึ้นหนาแน่น
เป็นระยะทางหลายกิโลเมตร
หนุ่มปานจึงยึดอาชีพ
ตัดไม้พังกาไปขาย
โดยใช้เรือสองลำ
ลำหนึ่งบรรทุกไม้พังกา
อีกลำสำหรับเป็นที่หลับนอนกินอยู่เสร็จสรรพ
กับครอบครัว
เมื่อได้ไม้เต็มลำเรือ
เขาจึงเอาพ่วงเรือนอนลากจูง
ออกทะเลไปถึงท่าเรือ
ตำบลคลองมะขามคด
จอดเรือแล้วขนไม้ขึ้นไปกองไว้
ที่ท่าเรือริมคลอง
ส่วนเรือนอนผูกโยงไว้กับต้นไม้ริมคลอง
เวลาขึ้นลงเรือใช้ไม้กระดานพาดเอา
ตกเย็นหนุ่มปานขึ้นเรือจะไปซื้อน้ำยอดข้าว
ขณะที่เดินผ่านริมกองไม้
จ๊ะเอ๋ เข้ากับงูเห่าตัวใหญ่
แผ่แม่เบี้ยชูคอ
ด้วยความไว
เขาจึงเอาขวดที่ถือขว้างไปที่งู
ถูกทั้งงูทั้งไม้ฟืน ขวดแตกกระจาย
งูคงบาดเจ็บมุดเข้าไปในกองไม้
กินข้าวกินปลาเสร็จยกไม้กระดานเก็บ
กางมุ้งนอนทั้งสามคน
ตกดึก
เขารู้สึกว่าตีนมุ้งไหวแกว่งผิดปกติ
เอาไฟฉายส่องดู
โอ้โฮ !!!!
เจ้างูเห่าตัวที่เขาเอาขวดขว้างใส่
ตอนหัวค่ำนั่นเอง

ส.แก่น
๓ กันยายน  ๒๕๕๘
*****

ญาณสติ #๑ บุญบั้งไฟ












เราชอบนั่งหน้าเวลานั่งรถเท็กซี่
วันหนึ่งเหลือบเห็นชื่อคนขับ
เขาอยู่อีสาน
มีรูปหลวงปู่ที่เราเคารพ
กำลังจะถึงช่วงบุญบั้งไฟ
เลยถามเขาไม่กลับบ้านไปทำบุญบั้งไฟหรือ
เขาบอกไปทุกปี
พร้อมเล่าเรื่องเพื่อนคนหนึ่งของเขาให้ฟัง
ชื่อคำสอน
ผมเจอมัน ถามมันไม่กลับบ้านหรือ
มันบอกไม่กลับ ไม่มีเงิน
ผมเอารถไปด้วยชวนไปกับผม มันไม่ไป
พอถึงงานบุญบั้งไฟที่อำเภอบ้านผม
เจอมันในงาน ผมไม่ได้ทักทายมัน
พอดีกำลังจุดบั้งไฟพุ่งทะยานขึ้นฟ้า
ได้ระยะหนึ่ง
หัวบั้งไฟก็ดิ่งลง มุ่งไปปลายนานอกทุ่ง
เห็นไฟไหม้ควันโขมง
ชาวบ้านต่างวิ่งไปดู
ปรากฏว่าเป็นบ้านคำสอน
ไฟไหม้ทั้งหลัง
ดีที่ทุกคนไปอยู่ในงานกันหมด
ผมเข้าไปทักพร้อมปลอบใจ
คำสอนนั่งซึ่มน้ำตาร่วงอยู่ใต้ต้นมะขามข้างบ้าน
เขาเล่าว่า
ตอนแรกไม่กลับจริงๆเพราะไม่มีเงิน
ก่อนวันงานสามวัน
เขาขับรถไปแถวซอยคนรวย
คงทำบุญบ้าน มีคนออกมาเรียกเท็กซี่
เขารับหลวงพี่ไปส่งวัด
ก่อนถึงประตูเข้าวัด
แล้วแวบหนึ่งในใจก็เกิดขึ้น
หลวงพี่ ผมขอเงินหลวงพี่ในย่ามทั้งหมด
เอามาให้ผมเถอะ
ข้างหลวงพี่ส่งย่ามให้ เขาเอาเงินในซองหมด
แล้วส่งย่ามกลับให้หลวงพี่
*****
ส.แก่น
๒๑ สิงหาคม ๒๕๕๘
***

ญาณสติ # ๖ เปรตขอส่วนบุญ

   ภาพจากอินเทอร์เน็ต              เรื่องของเปรต           ญาติผู้ล่วงลับบางคนยังไม่ได้ไปผุดไปเกิด แต่...